Zielepedia.pl to strona o ziołach. Ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpi konsultacji lekarskiej.

Kontakt: info@zielepedia.pl

Informacje o stronie

 

 

 

Opis kozłka:

 

Kozłek lekarski, waleriana odolan, stoniebo, balderian, Valeriana officinalis, to roślina o charakterystycznym korzeniu, który składa się z grubego kłącza i wyrastających z niego drobnych korzonków. W pierwszym roku wytwarza przyziemną rozetę ogonkowych liści. W drugim roku wytwarza masywną łodygę. Pod ziemią posiada krótkie kłącze z bardzo licznymi, cienkimi korzeniami do 25 cm długości. Łodyga wyrasta do 200 cm. Kozłek ma kanciastą łodygę, z której wyrastają pierzaste, naprzemianległe liście. Kwiaty kozłka lekarskiego są koloru białego, biało-różowego lub jasno-fioletowego,  zebrane w baldachy. Specyficzny zapach suszonego korzenia kozłka lekarskiego przypomina zapach brudnych skarpetek. Kozłek wydziela zapach przyjemny dla kotów, dlatego też bywa nazywany kocią trawą.

 

Występowanie i uprawa kozłka:

 

Kozłek występuje w Europie, lubi miejsca wilgotne i słoneczne, takie jak zarośla, łąki, rowy, obrzeża lasów.

Kozłek lekarski występuje w całej Europie i jest to gatunek zbiorowy obejmujący kilka gatunków o podobnym działaniu leczniczym. Nazwy zwyczajowe: waleriana, biedrzan (Pomorze), biełdrzan (Śląsk), kocia trawa.

 

Nadaje się również do uprawy. Lubi gleby żyzne, próchnicze lub piaszczysto gliniaste, z dużą zawartością wapnia. Wymaga głębokiej uprawy i nawożenia. Rozmnaża się z nasion (najlepiej siać w sierpniu). Jesienią wykopujemy korzenie, oczyszczamy je z drobnych rozgałęzień, płuczemy pod bieżącą wodą, kroimy wzdłuż i rozkładamy na płachtach. Suszymy początkowo na powietrzu, a później dosuszamy w pomieszczeniu o podwyższonej temperaturze. Po wysuszeniu przechowujemy w potrójnych papierowych torbach lub skrzyniach wykładanych papierem. Najlepiej zamknąć w miejscu niedostępnym dla kotów (zapach bardzo je przyciąga)

 

Właściwości kozłka:

 

Substancje czynne: olejek eteryczny, estry, kwasy organiczne, alkaloidy, związki acetylenowe.

Więcej o substancjach czynnych w ziołach.

 

Korzenie kozłka stosuje się w stanach wyczerpania nerwowego, nadmiernej pobudliwości, zawrotach głowy, omdleniach, w stanach lękowych i histerii i nieokreślonych przyczynach, w zaburzeniach okresu przekwitania, bólach serca, żołądka, jelit i wątroby. Kozłek ma działanie uspokajające, przeciwskurczowe i przeciwbólowe. Zewnętrznie można stosować przy zmęczeniu powiek – przemywamy wówczas oczy naparem lub kładziemy na oczy nieco miazgi z korzenia.

 

Napar: łyżkę korzeni zalewamy szklanką wrzątku i parzymy pod przykryciem 15min. Po odcedzeniu pijemy 2-3 razy dziennie po szklance.

 

Nalewka: 2 łyżki świeżego, startego na proszek korzenia zalewamy szklanką spirytusu. Odstawiamy na tydzień, a następnie odcedzamy i przelewamy do butelki. Pijemy 3-5 razy dziennie po łyżce stołowej.

 

Macerat: 4 łyżki korzenia kozłka zalewamy szklanką letniej wody i odstawiamy na 6 godzin. Po tym czasie pijemy po łyżce 3-5 razy dziennie.

 

UWAGA: Stosowanie kozłka przez dłuższy czas bez przerwy może mieć negatywny wpływ na trawienie.

 

"Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki są aptekami." ~Paracelsus

Kozłek