ŁOPIAN

 

Opis łopianu:

 

Łopian większy, łopian lekarski, dziady, łopuch, kostropacz, głowacz, Arctium lappa, to powszechnie znany chwast dochodzący nawet do 2m wysokości. W pierwszym roku ukazują się duże, szare od spodu liście tworzące przyziemną rozetę, a w drugim roku wypuszcza sztywną, rozgałęzioną łodygę z mniejszymi

liśćmi. Kwiaty przypominają okrągłe, różowoczerwone koszyczki. Są zakończone haczykowatymi szczelinkami, przez co przyczepiają się do ubrań, sierści itp. Popularnie zwane są rzepami lub czepami.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Występowanie i uprawa łopianu:

 

Łopian to roślina występująca na przydrożach, rumowiskach, w ogrodach. Kwitnie w lipcu. Surowcem leczniczym są korzenie, które zbieramy wczesną wiosną z roślin 2-letnich lub jesienią z roślin jednorocznych. Po oczyszczeniu odcinamy łodygę od korzenia, a korzenie przecinamy wzdłuż. Suszymy w temperaturze 50stopni, po czym przebieramy i odrzucamy drobne i ściemniałe na przekroju części. Przechowujemy w suchym miejscu.

 

Właściwości łopianu:

 

Substancje czynne: olejki eteryczne, olej tłusty, garbniki, związki poliacetylenowe, śluz, inulina, węglowodany, glikozydy, witamina C, sole wapnia, fosforu i potasu.

Więcej o substancjach czynnych w ziołach.

 

Łopian ma właściwości moczopędne, napotne, pobudza czynności wydzielnicze pęcherzyka żółciowego, reguluje przemianę materii. Ma zastosowanie w zaburzeniach przemiany materii, a także zewnętrznie na owrzodzenia, źle gojące się rany, wysypki skórne, przeciw łupieżowi, na wypadanie włosów, przy egzemie.

Sok ze świeżych korzeni lub liści: 10dag korzeni lub liści łopianu opłukujemy przegotowaną wodą i ścieramy na tarce lub miażdżymy w moździerzu. Wyciśnięty przez szmatkę sok pijemy 3 razy dziennie po łyżeczce.

 

Odwar z suchych korzeni: łyżkę korzeni łopianu zalewamy szklanką wrzątku i parzymy przez 3 godziny pod przykryciem. Następnie zagotowujemy i odcedzamy. Pijemy 3 razy dziennie po szklance.

 

Odwar do użytku zewnętrznego: łyżkę korzeni łopiany i łyżkę kłącza tataraku zalewamy 2 szklankami wrzątku. Gdy napęcznieje zagotowujemy. Wykorzystujemy do okładów oraz do mycia głowy.

 

Zastosowanie łopianu w kuchni:

 

Łopian ma bardzo szerokie zastosowanie w kuchni. Korzeń łopianu można obrać i zetrzeć, a następnie spożywać jasny miąższ na surowo w postaci pasty jarzynowej. Łopian ma słaby, niezbyt przyjemny zapach i słodkawy smak. W Japonii korzenie łopianu są cięte na paski i wykorzystywane do przygotowywania orientalnych potraw lub podawane wraz z innymi korzeniami jako składnik sałatek. Pokrojony korzeń łopianu można również ugotować z marchewką i podawać z roztopionym masłem. Korzeń łopianu można jeść również z łagodnym sosem sojowym, prażonym ziarnem sezamu i imbirem.

Młode pędy łopianu skrobie się delikatnie i dusi tak jak szparagi. Mogą być również dodatkiem do zup i wywarów.

Posiekanymi liśćmi łopianu można wzbogacić sałatki - nie można dodawać za dużo, ponieważ mogą być zbyt gorzkie.

"Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki są aptekami." ~Paracelsus

łopian, ziele lecznicze

 

Zielepedia.pl to strona o ziołach. Ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpi konsultacji lekarskiej.

Kontakt: info@zielepedia.pl

Informacje o stronie

 

Strona stworzona dzięki https://webwavecms.com/?ref=27244537