PERZ

 

Opis perzu:

 

Perz właściwy, biały perz, pyrnik, psia pasza, Triticum regens, to pospolity chwast, trudny do wytępienia, ponieważ ma silnie rozgałęzione pędy podziemne, wyglądające jak jasne, grube nici, dochodzące nawet do 15m długości.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Występowanie i uprawa perzu:

 

Perz występuje na polach, wśród zbóż i w ogrodach. Kłącza perzu zbieramy wczesną wiosną lub jesienią. Wydobywamy je z ziemi przez wygrabienie. Kłącza oczyszczamy z łuskowatych pochew liściowych i korzeni, myjemy i suszymy na słońcu lub w pomieszczeniach o podwyższonej temperaturze. Następnie oczyszczamy, tniemy i przechowujemy w woreczkach.

 

Właściwości perzu:

 

Substancje czynne: węglowodany, śluzy, krzemionka, saponiny.

Więcej o substancjach czynnych w ziołach.

 

Perz reguluje przemianę materii i działa moczopędnie. Można go stosować w nieżytach oskrzeli, zaburzeniach trawienia, przemiany materii, w dolegliwościach wątroby, nerek i pęcherza, a także w kamicy nerkowej. Zewnętrznie można stosować perz w postaci okładów lub w lewatywach przy zaparciach.

 

Napar: łyżkę ziela perzu zalewamy wrzątkiem i parzymy pod przykryciem przez 10min. Pijemy po odcedzeniu 2-4 razy dziennie po szklance.

 

Piwo: wysuszony perz kroimy na drobne części i gotujemy z drożdżami i chmielem. Pijemy 2-4 razy dziennie po szklance.

 

"Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki są aptekami." ~Paracelsus

perz, zioła lecznicze

 

Zielepedia.pl to strona o ziołach. Ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpi konsultacji lekarskiej.

Kontakt: info@zielepedia.pl

Informacje o stronie

 

Strona stworzona dzięki https://webwavecms.com/?ref=27244537