Zielepedia.pl to strona o ziołach. Ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpi konsultacji lekarskiej.

Kontakt: info@zielepedia.pl

Informacje o stronie

 

 

Opis rabarbaru:

 

Rabarbar dłoniasty, rzewień dłoniasty, Rheum palmatum to roślina o dużych, trójkątnych, brzegiem słabo kędzierzawych liściach, sztywnej, grubej łodydze i małych kwiatach, w wiechowatych kwiatostanach, wyrastających z kątów górnych liści. Ogonki liści są mięsiste, grube, o długości od 30 do 70cm. Ich kolor zależy od odmiany i mogą być różowe, czerwone i zielone.  Owoc to trójkanciasty orzeszek. Kwiaty drobne, białe, zebrane w gęste kwiatostany na szczycie bezlistnych pędów. Rabarbar osiąga wysokość do 150cm. Wykształca grube, podziemne kłącze, zwane karpą. W dolnej części karpy tworzą się częściowo zdrewniałe korzenie spichrzowe, w których gromadzone są zapasy pokarmowe. Z pąków na szczycie karpy wyrastają liście i pędy.

 

Odmiany rabarbaru:

  • Karpow Lipskiego - odmiana bardzo wczesna, plenna, odporna na choroby. Ogonki liściowe mają skórkę jednolicie czerwoną, miąższ zielony, delikatny.
  • Wczesny Hosera - odmiana bardzo wczesna, plenna. Ogonki liściowe jednolicie czerwone lub czerwonozielone, miąższ zielony lub jasnoróżowy, delikatny.
  • Purpurat - rośliny silnie rozłożyste. Ogonki liściowe zielone, miąższ zielony, delikatny.

 

Występowanie i uprawa:

 

Rabarbar jest powszechnie znany i uprawiany. Wymaga żyznej gleby i słonecznego miejsca. Pochodzi z obszaru Azji Środkowej. Rozmnaża się głównie przez podział karpy. Uprawiany z nasion nie zachowuje cech rośliny, z której pochodzą nasiona. Wykorzystuje się ogonki liściowe rabarbaru. Zbiór polega na wyłamywaniu ogonków nisko na ziemią i powinien być przeprowadzony od początku maja do lipca,, najczęściej w drugim roku po sadzeniu. Jednorazowo można wyłamywać nie więcej niż 1/3 ogonków z karpy.

Jest rośliną wieloletnią. Kwitnie w maju, ale pędy kwiatostanowe należy usuwać ponieważ ich rozwój osłabia całą roślinę i uniemożliwia wykształcenie nowych pąków liściowych. Wymaga gleby średniozwięzłej, żyznej i zasobnej w próchnicę. Najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych. Rabarbar jest wrażliwy na niedobór wody. Jest mrozoodporny.

Rabarbar możemy również spotkać dziczejący, rosnący na skrajach rowów i miedzach.

 

Właściwości:

 

Substancje czynne: antrachinony, garbniki, kwasy organiczne, sole mineralne żelaza i wapnia.

Więcej o substancjach czynnych w ziołach.

 

Lecznicze właściwości mają korzenie i kłącza rabarbaru, z których robi się napary. W małych dawkach pobudza apetyt i ma działanie wstrzymujące, natomiast w większych dawkach przeczyszcza.

 

UWAGA: zachować ostrożność stosując samodzielnie, nie stosować w czasie ciąży i karmienia piersią. Możliwość pomyłki z rabarbarem kędzierzawym. Ogonki rabarbaru zawierają kwas szczawiowy, przez co nie jest polecany osobom z chorobami nerek, stawów i zagrożonym osteoporozą.

 

Zastosowanie rabarbaru w kuchni:

 

Rabarbar ma szerokie zastosowanie również w kuchni. Można z niego zrobić orzeźwiające kompoty, dżemy, może być świetnym dodatkiem do ciast czy racuchów.

 

Aby wzbogacić smak rabarbaru warto dodać do niego skórkę pomarańczową, cynamon, wanilię, goździki, kardamon, gałkę muszkatołową, imbir, a nawet tymianek czy kardamon.

 

Rabarbar doskonale nadaje się do mrożenia i suszenia.

 

"Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki są aptekami." ~Paracelsus

Rabarbar